دفترآبی ... جسد عشق
ميدوني چرا وقتي آدم بزرگ ميشه با خودكار مي نويسه؟ چون ياد بگيره كه هر اشتباهي پاك نميشه
با توام ای سهراب ای به پاکی چون آب یادته گفتی بهم تا شقایق زنده است زندگی باید کرد ؟ نیستی سهراب ببینی که شقایق هم مرد دیگه با چی کسی رو دلخوش کرد یادته گفتی بهم اومدی سراغ من نرم آهسته بیا که مبادا ترکی بردارد چینی نازک تنهایی تو اومدم آهسته نرم تر از یک پر قو یادته گفتی بهم عاشقی یعنی دچار ....فکر کنم شدم دچار تو خودت گفتی که تنهاست ماهی اگر دچار دریا باشه آره تنها باشه ... یاره غم ها باشه یادته می گفتی گاه گاهی قفسی می سازم می فروشم به شما تا به اوازه شقایق که در آن زندانیست دل تنهایتان تازه شود دیگه حتی اون شقایق که اسیر قفس سهرب سائل یک نفس نیست که تازگی بره این دل تنهایی من پس کجاست نفس شقایقت من و با خودت ببر به قایقت راست می گفتی کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود آره کاش دلشون شیدا بود من به دنبال یه چیزه بهترینم سهراب تو خودت گفتی بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه عشق تر است 
| Design By : Night Skin |
//////////////////////////////////////////
اگر حال مرا می پرسی(که می دانم نمی پرسی!!)
ملالی نیست به جز این همه اندوه....و بغضی که هنوز فروکش نکرده
من مانده ام با دلی که هر شب پیاده و تنها تا پیش خدا می رود و باز ...
نمی دانم من دیر رسیدم یا او زود رفت؟!
باز هم قصه همان است...همان حکايت هميشگی...
گفتم بيايی و اين نقطه چين های بی پايان حرفهايم را پر کنی!
نگفتم خودت هم نقطه چين شو!
"من در پی او بودم و او در پی او بود....
(به یاد ساقی دختری از اهالی فردا)
LinkDump
