دفترآبی ... جسد عشق
ميدوني چرا وقتي آدم بزرگ ميشه با خودكار مي نويسه؟ چون ياد بگيره كه هر اشتباهي پاك نميشه
پرنده در قفس خویش به رنگ و روغن تصویر باغ می نگرد. پرنده می داند که باد بی نفس است و باغ تصویر ی ست . پرنده در قفس خویش خواب می بیند . هوشنگ ابتهاج
نوشتم برای تو تا شاید مرحمی باشد برای زخم هاییت 86/05/27ساعت
14:41 توسط رضا| |
| Design By : Night Skin |
گاهی وقت ها دلم برای خودم تنگ میشه.
//////////////////////////////////////////
اگر حال مرا می پرسی(که می دانم نمی پرسی!!)
ملالی نیست به جز این همه اندوه....و بغضی که هنوز فروکش نکرده
من مانده ام با دلی که هر شب پیاده و تنها تا پیش خدا می رود و باز ...
نمی دانم من دیر رسیدم یا او زود رفت؟!
باز هم قصه همان است...همان حکايت هميشگی...
گفتم بيايی و اين نقطه چين های بی پايان حرفهايم را پر کنی!
نگفتم خودت هم نقطه چين شو!
"من در پی او بودم و او در پی او بود....
(به یاد ساقی دختری از اهالی فردا)
//////////////////////////////////////////
اگر حال مرا می پرسی(که می دانم نمی پرسی!!)
ملالی نیست به جز این همه اندوه....و بغضی که هنوز فروکش نکرده
من مانده ام با دلی که هر شب پیاده و تنها تا پیش خدا می رود و باز ...
نمی دانم من دیر رسیدم یا او زود رفت؟!
باز هم قصه همان است...همان حکايت هميشگی...
گفتم بيايی و اين نقطه چين های بی پايان حرفهايم را پر کنی!
نگفتم خودت هم نقطه چين شو!
"من در پی او بودم و او در پی او بود....
(به یاد ساقی دختری از اهالی فردا)
LinkDump
