دفترآبی ... جسد عشق
ميدوني چرا وقتي آدم بزرگ ميشه با خودكار مي نويسه؟ چون ياد بگيره كه هر اشتباهي پاك نميشه
خدایـــا ! همه چیز را رهــا می کنم و به تــو می سپــارم ! باشد که خدایم راهنــمــایم باشد !!! یـــادت که هست ! در خـواب بودم که طنین نفس هایت و صدای گام هایت بـیــدارم کرد ! حال بـیــدار بـیــدارم !!! اما نازنین ! حال که مــن بـیــدارم تـــو چرا مدام از خـواب حرف میزنی ؟! می خواهی قـــرار بگذاری ؟! گلایه ای نیست ... بگذار !!! قـــرارمــان ایــن است که : تـــو بخـوابی و مــن با چشمانی بــاز در لمس بودنت نظاره گر چشمـان بسته تـــو بــاشم ! قـــرارمــان ایــن است که : مــن پشت دیوار پیچک ، میـان گلبرگ های عاطفه ، کنـار احسـاس نـاب شقایق بدون لمس حضورت کاخ آرزوهای بــا تـــو بودن را بســازم ! قـــرارمــان ایــن است که : مــن بــا دلی دلتنگ و چشمـانی همیشه منتظر روبــروی آسمــان سجده کنم و در حضور بــاران دعا کنم که تـــو در خـواب های رنگین کمانیت فقط خـواب مــرا ببینی !!! .... اما مهربــانم !!! بـــا مــن بگو ! که اگر خـواب دوبــاره به چشمـان خسته ام آید و بخـواب روم و آن هنگام تـــو بـیــدار شوی مــن چه کنم ؟!!!
| Design By : Night Skin |

