دفترآبی ... جسد عشق
ميدوني چرا وقتي آدم بزرگ ميشه با خودكار مي نويسه؟ چون ياد بگيره كه هر اشتباهي پاك نميشه
خدایا ! مگر نفگتی پشت دستت رو داغ کردی که دیگه عاشق نشی مگر نگفتم آنقدر از جسد عشق می نویسم که باورم شود عشق مرده تا یه وقت عاشق نشم مگر نگفتی دل ميشکنه ، ميسوزه ، دلتنگ ميشه ، ديوونه ميشه ، بی قرار ميشه اما دیگه عاشق نمیشه آخه دل فقط یه بار عاشق میشه مگر نگفتم دلم مرده و دل مرده هم هیچ وقت عاشق نمیشه مگر نگفتی دقايقم رنگ و بوی ماندن می دهد نه با تو که با تنهايی ام . مگر نفگتم می خواهم تنها تنهایی را در سکوت فریاد بزنم . مگر نگفتی سلاحت قلبت شده قلبی که گذشت ایام سنگش کرده و دیگر با دیدن کسی نمی لرزد . مگر نگفتم قلبم را به ناچیز ریالی در بازار تجارت دل حراج کردم تا دیگر با دیدن کسی نلرزد . پس چطور دلامون لرزید ؟ چطور جرأت کردیم بهم بگویم دوستت دارم ؟ حرفهایمان تاریخ مصرف دارند ؟ یا می خواهیم طعم بودن را تجربه کنیم ؟ پاسخ ده رهگذرم یا رفیق دلتنگی ؟ هم صدا! کوله بار بسته ام ..... بمانم یا بروم ؟ 
| Design By : Night Skin |
//////////////////////////////////////////
اگر حال مرا می پرسی(که می دانم نمی پرسی!!)
ملالی نیست به جز این همه اندوه....و بغضی که هنوز فروکش نکرده
من مانده ام با دلی که هر شب پیاده و تنها تا پیش خدا می رود و باز ...
نمی دانم من دیر رسیدم یا او زود رفت؟!
باز هم قصه همان است...همان حکايت هميشگی...
گفتم بيايی و اين نقطه چين های بی پايان حرفهايم را پر کنی!
نگفتم خودت هم نقطه چين شو!
"من در پی او بودم و او در پی او بود....
(به یاد ساقی دختری از اهالی فردا)
LinkDump
